Γιατί πάντα στα δύσκολα έρχεται στο μυαλό μας η μάνα μας;

Όταν σκατοχαρείς θα πάρεις τον φίλο, την φίλη, τον γκόμενο, την γκόμενα. Της μάνας «θα της τα πω στο σπίτι». Αν της τα πω. Όταν όμως αγγίξεις τα σκατά, όταν πιάσεις πάτο, πάντα τη μάνα θα ζητήσεις. Για να μιλήσεις, να γκρινιάξεις, να κλάψεις. Λες και σαν από μια σαδιστική τάση θα νιώσεις καλύτερα αν της μαυρίσεις την ψυχή, αν μοιραστείς το πρόβλημα μαζί της.

Όχι ότι δεν το ξέραμε αλλά, έρευνες ήρθαν να το επιβεβαιώσουν: Πίσω από ένα ταλαντούχο παιδί, κρύβεται πάντα ένα γονέας που έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του.

Ήταν άλλο ένα βράδυ που δεν είχα ύπνο. Ανησυχούσα πολύ, για σένα, για μένα, γι’αυτό που είχα αποφασίσει. Ήρθα να χαϊδέψω το προσωπάκι σου. Κοιμόσουν ανέμελα κι ονειρευόσουν. Άραγε είχα το δικαίωμα να ταράξω την ηρεμία σου;

«Απολαύστε τα παιδιά σας» διάβαζα στα περιοδικά για νέες μαμάδες και ήθελα τόσο μα τόσο να το κάνω, αλλά δεν μου έβγαινε στην πράξη. Βίωνα μία καθημερινότητα μαρτυρική: δούλευα ένα πλήρες δεκάωρο, είχα δύο παιδιά με τρία χρόνια διαφορά μεταξύ τους, το σπίτι ήταν πάντα ακατάστατο, τα ρούχα μας βρόμικα ή ασιδέρωτα, και εγώ ένιωθα διαρκώς κουρασμένη με μία κούραση που άγγιζε την εξάντληση.

Θα ήταν πολύ βοηθητικό και ωφέλιμο για τα παιδιά μας αν η βάση της διαπαιδαγώγησης τους περιλάμβανε την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την άμεση ικανοποίηση των ψυχικών τους αναγκών.

Από την ώρα που διαιώνισα το είδος μου, έχω διαρκώς ένα κόμπο στο στήθος. Μόνιμο. Εντοιχισμένο.

– Καλημέρα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.

Από τη Σιμόν ντε Μποβουάρ και τον αγώνα για το δικαίωμα στην έκτρωση και την προφύλαξη των γυναικών φτάσαμε σε μία εποχή που γυναίκες 40, 50 και 60 χρόνων σαν μανιακές κυνηγούν να βρουν το νόημα της ζωής μέσα από την απόκτηση παιδιού. Μόνο που η μητρότητα δεν είναι η διαδικασία. Είναι το μετά. Μετά, τι κάνουμε;».

Όταν ξεκινάει η ζωή μας με το παιδί, όταν γίνεται πιο interactive, όταν μπορείς πια να συνεννοείσαι, και η επικοινωνία μαζί του δεν περιορίζεται στα «αγκού» και στα παιχνίδια, τότε επαναπροσδιορίζεσαι και αρχίζεις να ακολουθείς τον χάρτη που είχες χαράξει πριν καν ακόμα γεννήσεις. Μία από τις βασικές μου μαμαδίστικες αρχές, από αυτές που είχα ορκιστεί στον εαυτό μου ότι θα τηρώ, ήταν ότι θα είμαι μια μαμά που δεν θα λέει ποτέ ψέματα.

1. ΚΑΤΑΝΟΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ
Τα παιδιά χρειάζονται:
ΑΓΑΠΗ: Το πιο σημαντικό! Ζεστή, προσωπική επαφή και αληθινό ενδιαφέρον.
ΑΠΟΔΟΧΗ: Για το ποιά είναι ως ξεχωριστά άτομα
ΑΣΦΑΛΕΙΑ: Να γνωρίζουν ότι θα είστε δίπλα τους, εάν σας χρειαστούν.