Κλινικά Χαρακτηριστικά. Διάγνωση
Η Ψυχογενής Ανορεξία (ή νευρογενής ανορεξία ή νευρική ανορεξία) είναι ένα σύνδρομο αυτοεπιβαλλόμενης ασιτίας στο οποίο το άτομο με τη θέληση του περιορίζει την πρόσληψη τροφής καθώς φοβάται έντονα μήπως γίνει παχύ. Τα βασικά χαρακτηριστικά της είναι άρνηση του ατόμου να διατηρήσει ένα ελάχιστο φυσιολογικό βάρος, έντονος φόβος του ατόμου μήπως γίνει παχύ, διαταραχή στη σωματική εικόνα, σημαντική απώλεια βάρους και αμηνόρροια στις γυναίκες.
Το 1981, τα πρώτα κρούσματα του AIDS (Σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας) εντοπίστηκαν μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών στις Ηνωμένες Πολιτείες, και πήρε την ονομασία GRID (Gay Related Immune Deficiency). Ωστόσο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν αργότερα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ασθένεια υπήρχε στον κόσμο αρκετά χρόνια πριν. Τα στοιχεία βρέθηκαν μετά την ανάλυση ενός δείγματος αίματος από έναν άνδρα από το Μπαντού, ο οποίος πέθανε από ασθένεια αγνώστων στο Βελγικό Κονγκό το 1959, και ήταν το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα της λοίμωξης HIV. Αυτό σημαίνει ότι από την αρχή ο ιός ήταν κάτι που φόβιζε τόσο, που προσπαθούσαμε κάθε φορά να κατηγορήσουμε κάποιους γι αυτόν.
Το 1981, τα πρώτα κρούσματα του AIDS (Σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας) εντοπίστηκαν μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών στις Ηνωμένες Πολιτείες, και πήρε την ονομασία GRID (Gay Related Immune Deficiency). Ωστόσο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν αργότερα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ασθένεια υπήρχε στον κόσμο αρκετά χρόνια πριν. Τα στοιχεία βρέθηκαν μετά την ανάλυση ενός δείγματος αίματος από έναν άνδρα από το Μπαντού, ο οποίος πέθανε από ασθένεια αγνώστων στο Βελγικό Κονγκό το 1959, και ήταν το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα της λοίμωξης HIV. Αυτό σημαίνει ότι από την αρχή ο ιός ήταν κάτι που φόβιζε τόσο, που προσπαθούσαμε κάθε φορά να κατηγορήσουμε κάποιους γι αυτόν.
Έχετε σκεφθεί ποτέ, αν σας απατά ο/η σύντροφός σας; Αν θα γράψετε καλά σε κάποιο διαγώνισμα; Αν θα σας απολύσουν; Αν θα γίνει πόλεμος; Αν αυτό που τρώτε είναι μεταλλαγμένο; Αν είναι επικίνδυνο να κυκλοφορείτε έξω το βράδυ; Αν ναι, τότε έχετε αναπτύξει κάποιους μηχανισμούς επιβίωσης. Τι είναι όμως αυτοί οι μηχανισμοί επιβίωσης;
Εσύ ξέρεις πότε είναι ο σωστός χρόνος για ‘σενα.
Μερικοί άνθρωποι επισκέπτονται τον ψυχολόγο μετά από πιεστικές κάποιες φορές παραινέσεις των ανθρώπων γύρω τους. Τις περισσότερες φορές το καλύτερο είναι να επιλέξεις εσύ το χρόνο που θα επισκεφτείς έναν θεραπευτή για να συζητήσεις τα θέματα που σε απασχολούν. Για παράδειγμα, η Κάτια (ψευδώνυμο), που αποφάσισε να κάνει θεραπεία λέει: ‘Είχα καταλάβει ότι είχα κάποιες δυσκολίες από παλιά μου θέματα στις οποίες δεν είχα δώσει σημασία. Πίστευα ότι έτσι απλά θα φύγουν. Αισθάνθηκα, όμως, ότι είχα φτάσει μπροστά σε έναν συναισθηματικό τοίχο. Αυτό δημιουργούσε δυσκολίες σε ‘μενα, στις σχέσεις μου, στη ζωή μου γενικότερα. Δεν ήθελα άλλο να μου συμβαίνει αυτό. Ήθελα να το αντιμετωπίσω προτού κάνω οικογένεια. Δεν θα ήθελα να το μεταφέρω μελλοντικά στα παιδιά μου. Έτσι, αποφάσισα να κάνω θεραπεία.’
Δεν διαβάζουν, καβγαδίζουν, δεν συνεργάζονται. Ο χειρισμός των «δύσκολων» παιδιών δεν είναι εύκολη υπόθεση, όμως με συγκεκριμένες τακτικές ίσως αλλάξει η συμπεριφορά τους. Η συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να βελτιωθεί- το έχουν αποδείξει πενήντα χρόνια ερευνών. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι οι γονείς πρέπει να κάνουν έναν καθημερινό αγώνα δρόμου για να αποκτήσουν τα παιδιά καλούς και σωστούς τρόπους.
Το άγχος και οι ασθένειες του, όπως τις προσδιορίσαμε ανήκουν σε μια μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των ψυχιατρικών παθήσεων που ονομάζονται συναισθηματικές διαταραχές. Όσα αναφέρθηκαν παραπάνω μπόρεσαν να προσδιορίσουν με επιτυχία το ρόλο του άγχους σαν συναίσθημα άλλα και το ρόλο των συναισθημάτων στην ανάπτυξη και στη εξέλιξη μιας ψυχιατρικής πάθησης. Ανάλογα, αποφασίσαμε να αναφερθούμε στο συναίσθημα σαν ένα γενικό ψυχικό φαινόμενο για να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε τη θέση του στην ψυχοθεραπευτική παρέμβαση.
Το άγχος και οι ασθένειες του, όπως τις προσδιορίσαμε ανήκουν σε μια μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των ψυχιατρικών παθήσεων που ονομάζονται συναισθηματικές διαταραχές. Όσα αναφέρθηκαν παραπάνω μπόρεσαν να προσδιορίσουν με επιτυχία το ρόλο του άγχους σαν συναίσθημα άλλα και το ρόλο των συναισθημάτων στην ανάπτυξη και στη εξέλιξη μιας ψυχιατρικής πάθησης. Ανάλογα, αποφασίσαμε να αναφερθούμε στο συναίσθημα σαν ένα γενικό ψυχικό φαινόμενο για να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε τη θέση του στην ψυχοθεραπευτική παρέμβαση.
