Τι θα γράφατε στη «Βιογραφία» σας, προς το τέλος της ζωής σας;
Τι φαντάζεστε να λέει ο «επικήδειος» σας, όταν εσείς δεν θα είστε πια εδώ;
Τι θα γράφατε σε ένα «τελευταίο e-mail» και σε ποιους θα το στέλνατε;
Τι θα κάνατε εάν ξέρατε πως σε δύο εβδομάδες, θα έρθει το τέλος του κόσμου;

Η ουσία της ζωής, η ζωντάνια υπάρχουν καθημερινά δίπλα μας, σε στιγμές που για πολλούς περνούν απαρατήρητες, στην ηλικιωμένη κυρία που επισκέπτεται κάθε απόγευμα τη βιβλιοθήκη και, παρά τις όποιες δυσκολίες με τα μάτια της, διαβάζει το αγαπημένο της βιβλίο με μια ιστορία αγάπης που την κάνει να αισθάνεται ξανά 20 χρονών, στον μπαμπά που παίζει κυνηγητό με τα κοριτσάκια του, στο παιδί που χοροπηδάει ξανά και ξανά στις λακκούβες με λάσπη που δημιουργήθηκαν από τη βροχή, στον άνθρωπο που σταματά να δει το ηλιοβασίλεμα και γίνεται ένα μαζί του…

Γι’ αυτούς που δεν μπορούν να λύσουν τα μάγια της ζωής που τους κρατούν σε ανούσιες αγκαλιές.

Ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο αντίγραφομε τις φράσεις του Γκαίτε, ο Άλφρεντ όρθωσε το ανάστημά του, ανήγγειλε: «Από την αυτοβιογραφία του Γκαίτε» και άρχισε:

Ένα απόσπασμα από έργο του Βραζιλιάνου Ποιητή, Συγγραφέα, δοκιμιογράφου, φωτογράφου και μουσικολόγου, του Mario de Andrade (1893 – 1945).

Στη ζωή είναι όλα σχετικά με το να αρπάζεις τις ευκαιρίες. Έχει να κάνει με το να πραγματοποιείς αυτό που αρχικά σκέφτηκες ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να κάνεις. Έχει να κάνει με το να είσαι λίγο τρελός, να ακολουθείς την καρδιά σου και να μην ανησυχείς για την κάθε λεπτομέρεια που σκέφτεται ο καθένας. Και πάνω από όλα, έχει να κάνει με το να μάθεις να αγαπάς αυτό που είσαι και αυτά που έχεις.

Ο Αλαίν ντε Μποττόν μάς δείχνει πώς οι φιλόσοφοι μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή μας, πώς μας βοηθούν να ξεπερνάμε τις αντιξοότητες και να δημιουργούμε καλύτερες συνθήκες για τον εαυτό μας.

Είναι αυτή η κατάσταση που εσύ δίνεις… και δεν παίρνεις!
Όλοι έχουμε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μας. Άτομα καλοπροαίρετα, φιλικά, συμπαθητικά.

Από την ώρα που διαιώνισα το είδος μου, έχω διαρκώς ένα κόμπο στο στήθος. Μόνιμο. Εντοιχισμένο.

Κάποτε ήταν ένα νέο ζευγάρι που μετακόμισε σε καινούργια γειτονιά.Καθώς έτρωγαν το πρώτο τους πρωινό στο νέο τους σπίτι, η γυναίκα κοίταξε έξω από το παράθυρο και είδε τη γειτόνισσα που εκείνη την ώρα άπλωνε την μπουγάδα της.